برنامه‌ی یارانه‌ها: از اصلاح‌طلبان تا اصول‌گرایان

بعد از اجرای طرح یارانه‌ها، مکرراً گفته شده که لیبرال‌ها و اصلاح‌طلب‌ها و سبزها هم به دنبال اجرای همین طرح بوده‌اند و از این لحاظ تفاوتی بین آن‌ها و حاکمیت فعلی نیست. این اتهام عمدتاً از سوی دو جریان مطرح می‌شود: طرف‌داران حاکمیت و چپ‌گرایان مخالف حاکمیت. اما تفاوت‌هایی که ذکر خواهم کرد نشان می‌دهد که ارائه‌دهنده‌گان این استدلال عمداً یا سهواً واقعیت را نادیده گرفته‌اند.
۱- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان حذف یارانه‌ی حامل‌های انرژی (مثل بنزین و برق) بود، نه کالاهای اساسی (مثل آرد و نان) که مایحتاج طبقه‌ی محروم است.
۲- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان حذف تدریجی و پلکانی یارانه‌ها (ظرف حدود پنج سال) بود، نه حذف یک‌شبه که باعث فشار مضاعف به مردم می‌شود.
۳- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان شامل واقعی کردن نرخ ارز نیز بود. نرخ فعلی ارز به منزله‌ی یارانه‌ای‌ست که به تولید‌کننده‌گان خارجی (عمدتاً چینی) پرداخت می‌شود تا در رقابت نابرابر با صنعت‌گران و کشاورزان داخلی، تولید ملی را نابود کنند.
۴- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان این بود که صرفه‌جویی‌های ناشی از حذف یارانه‌ها صرف تقویت زیرساخت‌های اقتصادی (خصوصاً حمل و نقل عمومی) برای شتاب دادن به توسعه‌ی ملی شود، نه این که به یک حساب خارج از نظارت مجلس و سایر نهادها واریز شود و از پرداخت بدهی‌های دولت به مترو و اتوبوس‌رانی جلوگیری شود.
۵- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان اجرای شفاف قانون با نظر مجلس و اطلاع مردم بود، نه پنهان‌کاری و شوک‌درمانی و روی‌کرد امنیتی و عمل‌کرد غیرقانونی.
۶- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان شامل فراهم کردن زمینه برای جذب سرمایه‌گذاری خارجی از طریق تنش‌زدایی بود، نه فراهم کردن زمینه‌ی تحریم‌های پی‌درپی بین‌المللی و فراری دادن مغزها و سرمایه‌ها به خاطر ماجراجویی و شهرت‌طلبی.
۷- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان عرضه‌ی تک‌نرخی کالاهای یارانه‌ای بود، نه سهمیه‌بندی و چندنرخی کردن آن‌ها که باعث افزایش فساد اقتصادی می‌شود.
۸- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان شامل خصوصی‌سازی شرکت‌های ناکارآمد دولتی و توان‌مندسازی بخش خصوصی و رقابتی‌تر کردن اقتصاد به نفع مصرف‌کننده بود، نه واگذاری شرکت‌ها و مناقصات به نهادهای شبه‌دولتی و شبه‌نظامی و انحصاری‌تر کردن اقتصاد و وابسته‌تر کردن مردم به دولت.
۹- برنامه‌ی اصلاح‌طلبان اجرای این طرح در زمانی بود که وضعیت اقتصادی باثبات باشد، نه در اوج بحران اقتصادی با بی‌کاری افسارگسیخته و رشد اقتصادی زیر یک درصد.
در یک کلام، برنامه‌ی اصلاح‌طلبان اجرای علمی این طرح بود و نه اجرای هیأتی آن! اما وقتی که دولت خاتمی قصد داشت این طرح را پیاده کند، اصول‌گرایان در مجلس هفتم جلوی آن را گرفتند و افزایش قیمت بنزین از ۸۰ تومان به ۱۰۰ تومان را تورم‌زا و غیرقابل قبول دانستند. امروز همان اصول‌گرایان افزایش قیمت از ۱۰۰ تومان به ۴۰۰ تومان را شیب ملایم و قابل تحمل می‌نامند و اصلاح‌طلبان را به خاطر حذف نکردن یارانه‌ها مقصر می‌شمارند!

Advertisements
این نوشته در نوشته ارسال شده و با , برچسب‌گذاری شده. این نوشته را نشانه‌گذاری کنید.

3 پاسخ برای برنامه‌ی یارانه‌ها: از اصلاح‌طلبان تا اصول‌گرایان

  1. احمد نورمحمدی :گفت

    کسی که به خودش رحم نکند به دیگری هم رحم نخواهد کرد ، اینها در حالتی که هر لحظه امکان سقوط برایشان مهیاست ، منطقی فکر نمیکنند ، میخواهید به فکر مردم باشند !

  2. mm :گفت

    رانت خواری و بی لیاقتی اصلاح طلبان را هم دیدیم. اگر خاتمی و جماعت اصلاح طلب عرضه داشت کار به اینجا نمیرسید. اگر کار های انها زیربنایی بود که یک شبه نابود نمیشد. خاتمی بی اجازه رهبر اب هم نمی خورد.

  3. بازتاب: حذف یارانه ها به شیوه احمدی نژادی-هیاتی « زمان آزاد

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s